vrijdag 23 juni 2017

Toch weer?

Na mijn laatste blog, gedateerd maandag 29 september 2014, ben ik ermee gestopt omdat ik het gevoel had in herhalingen te treden en niet iets nieuws te vertellen had. Het is wel verbazingwekkend dat de kalender alweer zo veel verder is. Wat is er gebeurd in de tussenliggende periode?

Ik had gedacht met IFLA te stoppen na mijn 2e termijn de Standing Committee van de Information Litercy Section als Information Coordinator ..... maar inmiddels heb ik dezelfde positie bij de sectie 'School Libraries' https://www.ifla.org/school-libraries. Een oude liefde, waar ik meerdere keren onderzoek heb gedaan.
Om het nog bonter te maken ben ik ook nog Vice President (Association Relations) van IASL geworden http://www.iasl-online.org/.
Vorig jaar en nu ook weer in werd ik uitgenodigd door UNESCO/IFAP  http://www.unesco.org/new/en/communication-and-information/intergovernmental-programmes/information-for-all-programme-ifap/homepage/. Dit jaar voor Multilingualism in Cyberspace for Inclusive Sustainable Development”. Chanty-Mansiejsk, Chanto-Mansie, Russian Federation 4-9 June 2017 . Een hele reis.

Weet je dat er ruim 7000 talen zijn, niet allemaal met een schrift, maar dat ze in een snel tempo aan het ‘verdwijnen’ zijn. Onderwijs blijkt het meest effectief als het in de moedertaal wordt gegeven. Dus een pleidooi voor tweetalig onderwijs voor diegenen die internationaal willen communiceren.

En dan natuurlijk het overlijden van vrienden en kennissen: Han, mijn naamgenoot Albert, Gerrit-Jan ….. Je schrikt er toch van.

De aanleiding van deze bijdrage aan dit blog is de opmerking dat ik een ‘verhaaltje’ stuurde en de opmerking kreeg dat het een ‘blogwaardig’ verhaal was. Het staat hieronder. Of ik er mee door ga, hangt ook af van de reacties…..

Bedlampjes


De lampen op de beide nachtkastjes deden het niet meer. De kans dat ze allebei echt aan het eind van hun latijn waren gekomen, leek me niet zo groot, dus als echte onderzoeker aan de slag. De beide lampen gaan via een contactdoos naar een snoerschakelaar, zodat ze beide in één keer aan- en uitgezet kunnen worden. [Terzijde: En dat is echt heel gek: als je de schakelaar omzet gaat de dichtstbijzijnde lamp meteen branden en een paar seconde later pas ook de andere lamp.]
Afzonderlijk kon ik, via een verlengsnoer elk van de lampen afzonderlijk laten branden, dus daar lag het niet aan. Toen de snoerschakelaar geopend. Het metalen element dat voor de verbinding zorgt was totaal verroest. IJzer kan door corrosie 20 maal dikker worden.  Daardoor waren de verbindingskabels afgesneden.
Dus een nieuwe snoerschakelaar …. Dus naar de lokale Praxis (we hebben er 4, één ervan is mijn ‘Favoriete Praxis’. Ik denk dat ze hun ogen uitkijken als ze mijn Amsterdamse Praxis zouden bezoeken). Een snoerschakelaar … nog nooit gezien.
Deze kwam uit Nederland en ik had er toen een paar meegenomen. Nog 2 over en ik vond ze.
Aan de slag. Eén van de schroefjes waar een van de elektriciteitsdraadeindjes (mooi scrabblewoord) in moet, wilde niet draaien, maar na enig aandringen draaide het, maar ook het hele systeempje zodat de opening om de draad te bevestigen niet meer toegankelijk was.
Het subsysteempje eruit gehaald, begrepen, hoe het in elkaar steekt, maar het lukte me niet het weer functionerend terug te zetten.
[In mijn jonge jaren had ik ooit een wekker uit elkaar gehaald en vervolgens weer in elkaar gezet. Ik hield alleen een paar, verwaarloosbare, elementjes over. Vermoedelijk door de fabrikant erin gezet om een hogere prijs te kunnen vragen. Dat de wekker het daarna niet meer deed, is me nog steeds een raadsel.]
Gelukkig was er nog een  snoerschakelaar in de originele Praxisverpakking (volgende keer koop ik er meer). De procedure herhaald, waarbij ik met een ander tangetje het contactpunt vasthield. En ja hoor, beide bedlampjes gaan weer gezamenlijk aan.
En wonderwel: de bedlampjes doen het weer en kunnen weer vanaf het bekende punt bediend worden. En daar ging het over.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen